Kozieradka pospolita

nauka jazdy kraków Jednoroczna, silnie pachnąca roślina o wysokości 10-50 cm z mocnym, palowym korzeniem. Pędy prosto wzniesione albo leżące na ziemi. Liście ogonkowe, trójdzielne, na końcach odcinków ząbkowane. Bladożółte kwiaty z koroną o długości 1,8 cm, u nasady tioletową; pojedynczo lub po 2 w pachwinach liści. Strąki do 10 cm długości, sterczące w górę, proste lub nieco zakrzywione z dzióbkiem długości 2-3 centymetrów. Siedlisko: Zwykle uprawiana na polach, w Europie Południowej często występuje także zdziczała. Rozmieszczenie: Pochodzi z południowo-zachodniej Azji i wschodniej części obszaru śródziemnomorskiego; zadomowiona w Europie Południowej i Środkowej. Okres kwitnienia: Od kwietnia do lipca. Substancje zawarte w roślinie: 30-40% substancji śluzowych, 30% białka, witamina C, alkaloid trygonelina, kwas nikotynowy, cholina, sapogeniny. Zastosowanie i działanie: Wewnętrznie, wypróbowany środek wzmacniający, szczególnie przy dłuższych, osłabiających organizm chorobach i w stanach wyczerpania; pobudza apetyt. Zewnętrznie: środek zmiękczający i gojący przy czyrakach, wrzodzie kości goleniowej (ulcus cruris), obrzękach limfatycznych, ropniach (okład z papki); do płukania przy bólu gardła; do kąpieli przy swędzeniu skóry. praca bankowość