Dziurawiec zwyczajny

hotel Bydgoszcz Roślina wieloletnia, prosto wzniesiona i rozgałęziona, o wysokości od 30 do ponad 60 centymetrów. Łodyga z rdzeniem, ku szczytowi gruczołowata, z 2 wyraźnymi, podłużnymi liniami. Liście szerokojajowate lub podłużno-owalne do równowąskich są przejrzyście punktowane. Kwiaty 2-3 cm szerokości, złotożółte, z podłużnymi, ostrymi działkami kielicha, które w porze kwitnienia osiągają podwójną długość zalążni. Siedlisko: Świetliste lasy, łąki, ugory, zarośla, murawy ciepłolubne i ubogie. Rozmieszczenie: Cała Europa; w Polsce pospolity na niżu i w górach po regiel dolny. Okres kwitnienia: Od czerwca do sierpnia. Uwagi ogólne: Roztarte kwiaty barwią się na ciemnoczerwono. Substancje zawarte w roślinie: Hiperycyna, czerwony barwnik i substancja zwiększająca I. Dziurawcowate wrażliwość na światło (powoduje zwiększenie wrażliwości komórek skóry na światło, u pasących się zwierząt powoduje tak zwaną chorobę świetlną), olejki eteryczne, garbniki, rutyna, kwercetyna, cholina, flawony. Zastosowanie i działanie: Wewnętrznie: środek uspokajający, szczególnie przy depresjach okresu przekwitania; zaburzenia hormonalne (bolesne miesiączki). Zewnętrznie, wypróbowany olejek do wcierania przy zranieniach, oparzeniach, odmrożeniach, nerwobólach, reumatyzmie. Ciekawe książki