Chmiel zwyczajny

Filmy edukacyjne Wieloletnie pnącze, wspinające się na wysokość 3-6 m, z szorstko owłosioną, prawoskrętną łodygą. Liście naprzeciwległe, głęboko 3-5-klapowe z sercowatą nasadą, szorstko owłosione i kolczasto ząbkowane. Kwiaty dwupienne; męskie kwiaty w wiechach, żeńskie - w pozornych kłosach, w czasie owocowania wyglądające jak żółtawozielone szyszkowate kotki. Podsadki kwiatostanów żeńskich u nasady z gruczołami na krótkich trzonkach. Siedlisko: Lasy łęgowe, wilgotne zarośla, olsy; także na gliniastych wilgotnych glebach, które mogą być okresowo zalewane. Rozmieszczenie: Cała Europa; w Niemczech i w Polsce bardzo rozpowszechniony i w wielu miejscach jeszcze pospolity; jako roślina uprawna znany od VIII wieku. Okres kwitnienia: Od lipca do sierpnia. Uwagi ogólne: Dawniej dziewczynki używały jego sznurkowatych łodyg jako skakanek. Substancje zawarte w roślinie: Żywice, garbniki, olejek eteryczny, substancje estrowe. Mąka chmielowa (lupulina) zawiera olejki eteryczne z ponad 200 stwierdzonymi substancjami, żywice - gorycze (humulon i lupulon); poza tym garbnik, cholina, asparagina, wosk. Zastosowanie i działanie: Środek uspokajający przy pobudliwości nerwowej i bezsenności; nadpobudliwość płciowa (np. zmazy nocne). Zewnętrznie do leczenia bolesnych wrzodów rakowych. samotni biuro matrymonialne Lublin